W wieku 61 lat Benita Larsson jest przyzwyczajona do tego, że ludzie mają różne opinie na temat jej stylu życia. Jej dom w Sztokholmie jest spokojny, schludny i dobrze zaplanowany, ale jeden szczegół przyciąga uwagę bardziej niż cokolwiek innego. Jej łóżko stoi w wąskiej szafie obok głównego pokoju. Na pierwszy rzut oka wydaje się zbyt mała, by mogła służyć za sypialnię. A jednak każdej nocy Benita wchodzi do środka i kładzie się do łóżka, jakby to była najzwyklejsza rzecz na świecie.
Kącik do spania jest niewielki, ale nie sprawia wrażenia zaniedbanego. Benita potraktowała go tak samo jak każdą inną część swojego domu. Ściany mają ciepłe, stonowane kolory. W pobliżu wisi miękka pościel, a sama pościel jest prosta; wysoki sufit sprawia, że przestrzeń nie wydaje się ciasna. Nie ma tu okazałej ramy łóżka ani wolnej przestrzeni wokół materaca. Wszystko ma jeden cel.
Goście naturalnie zadają to samo pytanie. Dlaczego ktoś, komu tak wyraźnie zależy na komforcie, zdecydowałby się tu spać? Benita zdaje sobie sprawę, że z zewnątrz to rozwiązanie wygląda nietypowo. Wie też, że nabiera sensu, gdy tylko zrozumie się resztę jej mieszkania i motywy, które za tym stoją. Odpowiedź ma mniej wspólnego z wciskaniem się w ciasną przestrzeń, a więcej z podjęciem decyzji, czego tak naprawdę oczekuje od domu. Zanim jednak przyjrzymy się jej wyborowi, zastanówmy się, dlaczego sypialnie w szafach mogą nie być aż tak dziwne, jak mogłoby się wydawać...