Ta rękawiczka zmieniła wszystko. Była jaskrawożółta i utknęła pod gałęzią w pobliżu Harrow Cut. Matka Mii potwierdziła, że to jej rękawiczka. Tego wieczoru Tom i Lena pojechali do domu Olivera. Jedną ze ścian pokrywały mapy, a półki zapełniały narzędzia geodezyjne. – Znasz tę okolicę lepiej niż ktokolwiek inny – powiedział Tom. Oliver wzruszył ramionami, nie patrząc mu w oczy. Lena zapytała: – I nigdy wcześniej nie widziałeś Mii? Oliver odpowiedział: – Nie. Nigdy.
Tom dostrzegł oprawione zdjęcie dwóch młodych mężczyzn obok Black Ridge. Jeden z nich to bez wątpienia młodszy Oliver. „Kto to jest?” – zapytał. Oliver podniósł ramkę. – Mój brat, Nathan. Zaginął tutaj dwadzieścia trzy lata temu. – Od tamtej pory – wyjaśnił Oliver – tropił zapomniane drogi i zaginionych turystów. – To dlatego wiedziałeś o Harrow Cut? – zapytała Lena. – Dlatego wiem, gdzie ludzie się gubią – odparł Oliver.
Kiedy Oliver poszedł zaparzyć kawę, Lena zauważyła na jego biurku teczkę z napisem „MIA HARPER”. W środku znajdowała się starannie sporządzona lista: niebieska kurtka, żółte rękawiczki, brązowe buty, czarny plecak, srebrna butelka na wodę. – Tom – powiedziała cicho. Obok teczki leżały świeżo wydrukowane zdjęcia. Podniosła jedno z nich. Mia stała pod napisem z datą i godziną zrobienia zdjęcia z poranka, kiedy zniknęła. Na kolejnym zdjęciu była widoczna dalej na zachód. Tom sprawdził godziny. Każde zdjęcie śledziło jej drogę coraz głębiej w las.