Po przejściu przez przesuwane drzwi pierwszą niespodzianką było to, jak bardzo zmienił się ten wagon. Zniknęła zimna, przemysłowa atmosfera. Zastąpiła ją przytulna strefa wypoczynkowa z wygodnymi siedziskami, delikatnym oświetleniem i starannie dobranymi meblami. Oryginalne okna wpuszczały do środka mnóstwo światła dziennego, a długi, wąski kształt wagonu nadawał pomieszczeniu zaskakująco przytulny charakter.
Lena sprytnie wykorzystała dostępną przestrzeń, zamiast próbować ukryć jej nietypowy kształt. W jednej części wagonu znajdowała się niewielka kuchnia, wyposażona w szafki, blat roboczy oraz niezbędne przybory do codziennego gotowania. Naprzeciwko niej znajdowała się część wypoczynkowa, gdzie można było się zrelaksować, poczytać lub zjeść posiłek.
Nawet pierwotna konstrukcja stała się częścią projektu. Zamiast ukrywać wszelkie ślady jej dawnej funkcji, zachowała wystarczająco dużo detali, by przypomnieć odwiedzającym, że znajdują się wewnątrz wagonu metra. Było to niezwykłe połączenie, ale w jakiś sposób industrialna obudowa i przytulne wnętrze wspaniale ze sobą współgrały.