Kiedy zapytaliśmy Lenę, w jaki sposób powóz trafił na jej posesję, wyjaśniła, że sprowadzenie go tam było niemal osobnym przedsięwzięciem. Nie dało się go po prostu przejechać drogą ani wciągnąć do ogrodu. Najpierw trzeba było przetransportować powóz za pomocą specjalistycznej przyczepy do przewozu ciężkich ładunków, a trasę starannie zaplanowano z uwzględnieniem jego rozmiarów i wagi.
Po dotarciu na miejsce duży żuraw mobilny podniósł wagon z przyczepy i opuścił go na przygotowany fundament. Ustawienie musiało być precyzyjne, zwłaszcza biorąc pod uwagę ograniczoną przestrzeń na trawniku. Nie była to bynajmniej zwykła dostawa i z pewnością nie było to zadanie, z którym poradziłaby sobie zwykła firma przeprowadzkowa.
Patrząc na efekt końcowy, łatwo zapomnieć, ile wysiłku włożono w jego realizację. To, co początkowo było wycofanym z eksploatacji środkiem transportu publicznego, stało się wygodnym, jedynym w swoim rodzaju domem. Projekt Leny przypomina, że czasami najciekawsze domy nie powstają na podstawie rysunku architekta ani tradycyjnej działki budowlanej. Powstają one z pomysłu, którego większość ludzi nawet by nie rozważyła.