W dyżurce pielęgniarek Denise przejrzała dokumentację przyjęcia Kayli. Grant sam wypełnił większość dokumentów, co nie było niczym niezwykłym w przypadku pacjentki przybywającej w trakcie porodu. Został wpisany jako jej mąż i osoba kontaktowa w nagłych wypadkach. Wpłacił również gotówkową kaucję w wysokości czterech tysięcy dolarów. Denise uznała tę kwotę za zaskakującą, ale rodziny czasami dokonywały nietypowych ustaleń finansowych.
Jej uwagę przykuło pełnomocnictwo medyczne. Podpis Kayli widniał tam dużymi, zaokrąglonymi literami, zupełnie odmiennymi od drobnego pisma na ukrytej notatce. Denise porównała oba podpisy. Oczywiście ludzie nie zawsze piszą w ten sam sposób, zwłaszcza gdy są przestraszeni lub fizycznie wyczerpani. Przypomniała sobie, że podejrzany podpis nie jest dowodem popełnienia przestępstwa.
– Wszystko w porządku? – zapytał Grant, pojawiając się przy ladzie. Denise zamknęła teczkę. – Sprawdzam tylko kilka szczegółów. Skinął głową. – Chciałem zapytać o jutrzejsze wypisanie ze szpitala. Czy o ósmej byłoby to możliwe, jeśli lekarze wyrażą zgodę? – Jego ton był całkowicie rozsądny. Gdy Denise wyjaśniała procedurę, rzucił okiem na dokumenty. – To akta Kayli, prawda? Czy potrzebujesz od nas jeszcze czegoś?