Denise bez pośpiechu zmierzyła Kayli ciśnienie krwi. Ukryta notatka nie dawała jej spokoju, ale widziała już, jak wyczerpane młode matki stają się niespokojne, zdezorientowane i przytłoczone. Niemniej jednak prośba była zbyt poważna, by ją zignorować. – Czy przyniosłaś specjalny kocyk dla Ruthie? – zapytała swobodnym tonem. – Niektóre rodziny zamawiają taki kocyk jeszcze przed narodzinami dziecka.
– Moja babcia zrobiła jej taki – powiedziała Kayla, podnosząc wzrok. – Niebieski kocyk. Jest w domu cioci Jo w Dayton. – Grant skinął głową z zamyśleniem. – To prawda. Jej babcia świetnie radziła sobie z igłą – spojrzał na Kaylę. – Może kiedyś uda nam się go odebrać. Kayla spuściła wzrok. – Ciotka Jo go ma – powtórzyła tak cicho, że Denise prawie tego nie usłyszała.
Kiedy Denise sprawdzała jej puls, złota obrączka Kayli luźno zsunęła się z jej palca. Wyglądała, jakby była o kilka rozmiarów za duża, choć Denise wiedziała, że niektóre pary po prostu używają obrączek rodzinnych. Kiedy skończyła, Grant poszedł za nią w stronę drzwi. – Ostatnio nie jest sobą – powiedział łagodnie. – Jeśli powie coś niepokojącego, proszę, daj mi znać. Martwię się o nią.