„Twoje miejsce – zakończyła – nigdy nie powinno być zajęte zgodnie z nowo obliczoną wagą samolotu. To usterka systemu” Zdanie zawisło między nimi, ostateczne i nieodwołalne. Alyssa poczuła dziwny spokój, który pojawia się tylko wtedy, gdy niepewność w końcu ustępuje miejsca prawdzie.
Alyssa zrozumiała wtedy, dlaczego nikt nie chciał powiedzieć tego wprost. Powiedzenie tego czyniło to prawdziwym. Powiedzenie tego zmieniało cichą awarię systemu w ludzką decyzję z ludzkimi konsekwencjami. Wiedziała również, że był to sezon wakacyjny, a niedobór miejsc oznaczał, że nikt nie chciał być odpowiedzialny za kolejnego niezadowolonego pasażera.