Kurier zauważa, że na ganku starszego mężczyzny gromadzą się paczki – a potem słyszy pukanie

U podnóża drewnianych schodów nad głową paliła się pojedyncza, goła żarówka, rzucając słabe światło. Na betonowej podłodze leżała bez ruchu postać owinięta wyblakłym czerwono-czarnym płaszczem myśliwskim. Danny zbiegł po schodach po trzy stopnie na raz. „Leon!”

Starzec poruszył się słabo, podnosząc bladą, zapadniętą twarz w stronę światła. Miał sine usta, a ręce drżały mu gwałtownie z powodu hipotermii, ale otworzył oczy. W swoich zszorstkowanych palcach mocno ściskał ciężki stalowy klucz, który służył mu za improwizowany klucz telegraficzny. – Danny… – wychrypiał Leon, a jego głos był ledwie słyszalny. – Ty… zrozumiałeś kod…

„Trzymam cię, Leonie”. Danny ostrożnie wsunął ramiona pod ramiona starca i podniósł jego kruche ciało. Zaniósł go po schodach do ciepłej kuchni, gdzie otulił go grubymi kocami obok kaloryfera. Podał mu kubek z ciepłą wodą. – Policja już jedzie – szepnął Danny. – Kto ci to zrobił?