Kobieta przekazuje suknię ślubną do sklepu z używaną odzieżą, a potem dowiaduje się o niej czegoś zaskakującego

Claire spojrzała to na Leah, to na Victora. „Czy ktoś mógłby mi po prostu powiedzieć?” Victor wziął głęboki oddech. „Twoja sukienka to oryginalna kreacja z bardzo limitowanej kolekcji projektanta. Wyprodukowano jej bardzo niewiele egzemplarzy”. Claire spojrzała na materiał. – No dobrze. Ale o jakiej rzadkości tu mowa? – Leah delikatnie dotknęła jednego z zielonych kamieni przy dekolcie. – To nie są ozdobne kryształki. To prawdziwe szmaragdy. – Claire mimowolnie się roześmiała. Potem zdała sobie sprawę, że żadne z nich nie żartuje. – Prawdziwe szmaragdy?

Leah skinęła głową. Kamienie zostały indywidualnie oszlifowane i ręcznie osadzone w sukni. Victor wyjaśnił, że projektant stworzył tę suknię w ramach niewielkiej, luksusowej kolekcji ślubnej, która szybko zniknęła z rynku. Zachowane egzemplarze były niezwykle rzadkie, zwłaszcza te, które pozostały niemal w całości w oryginalnym stanie. Suknia Claire miała kilka drobnych przeróbek, ale najważniejsze detale pozostały nienaruszone. – Więc ile to jest warte? – zapytała Claire. Victor zawahał się przed udzieleniem odpowiedzi. – Biorąc pod uwagę stan, pochodzenie i kamienie szlachetne, gdzieś w okolicach dziewięćdziesięciu tysięcy dolarów.

Claire po prostu wpatrywała się w niego. „Dziewięćdziesiąt tysięcy?” Victor skinął głową. Claire powoli usiadła. Przypomniała sobie, jak bez wahania wnosiła torbę z ubraniami przez drzwi sklepu z używaną odzieżą. – Dałam ci suknię za dziewięćdziesiąt tysięcy dolarów? – Susan uśmiechnęła się nerwowo. – Najwyraźniej. – Claire zakryła usta dłonią. Potem przyszła jej do głowy kolejna myśl. – Miałaś ją sprzedać za siedemdziesiąt pięć dolarów. – Susan westchnęła. – Najwyraźniej dla kogoś miał to być naprawdę dobry dzień.