Dlaczego zimą spada poziom witaminy D w organizmie
Witamina D jest często nazywana „witaminą słońca” i nie bez powodu: większość tej witaminy wytwarza się w skórze pod wpływem promieni słonecznych. Jednak mniej więcej od listopada do marca w większości regionów Stanów Zjednoczonych i Europy słońce znajduje się zbyt nisko nad horyzontem, by skóra mogła wytworzyć znaczną ilość witaminy D, nawet w jasny, bezchmurny dzień. Jeśli dodamy do tego płaszcze, szaliki i więcej czasu spędzanego w pomieszczeniach, nie dziwi fakt, że badania wykazały, iż pod koniec zimy niski poziom witaminy D jest powszechnym zjawiskiem.
Witamina D pomaga organizmowi wchłaniać wapń i fosfor z pożywienia, które są niezbędne dla zdrowych kości, zębów i mięśni. Niektóre osoby są bardziej narażone na jej niedobór: osoby starsze, osoby spędzające większość czasu w pomieszczeniach, osoby o ciemniejszej karnacji oraz osoby, które na zewnątrz zazwyczaj zakrywają skórę. Ważna uwaga przed przedstawieniem listy: poniższe objawy są powszechne, łatwo je przeoczyć i mają wiele innych przyczyn. Wiele osób z niskim poziomem witaminy D nie odczuwa żadnych dolegliwości. Tylko proste badanie krwi może wykazać jej poziom, dlatego traktuj te objawy jako powód do rozmowy z lekarzem, a nie jako diagnozę.
1. Utrzymujące się zmęczenie: Lekkie wyczerpanie w zimie to normalne zjawisko. Zmęczenie, które nie ustępuje nawet po dobrze przespanej nocy, jest jednym z objawów najczęściej wymienianych przez służby zdrowia, a badania wykazały związek między niskim poziomem witaminy D a zmęczeniem.
2. Ból kości, zwłaszcza w dolnej części pleców: Tępy ból kości lub dolnej części pleców to kolejny objaw często wiązany z niskim poziomem witaminy D, ponieważ witamina ta odgrywa ważną rolę w utrzymaniu mocnych kości. Na następnej stronie: trzy kolejne objawy, w tym jeden, który wiele osób po prostu przypisuje pogodzie.