Czynnik „pożądanej trudności”
Psychologowie często mówią o „pożądanej trudności” Polega to na tym, że gdy zadanie jest nieco trudniejsze do wykonania, mózg koduje informacje znacznie głębiej. Szczytowe funkcje poznawcze nie trwają tak długo, jak zakłada większość ludzi. Szybkość przetwarzania – surowe tempo, w jakim mózg przetwarza informacje – zaczyna spadać po dwudziestym roku życia. Pamięć robocza, umysłowa tablica, na której przechowujesz i manipulujesz myślami, zaczyna słabnąć po trzydziestce. Po pięćdziesiątce zmiany nie są już tylko statystyczne; możesz być w stanie je poczuć.
Co przyspiesza spadek sprawności umysłowej? Powtarzanie czynności bez wyzwań. Bierna konsumpcja. Zadania, które mózg może wykonywać na autopilocie. Brzmi znajomo? Nowoczesne środowisko cyfrowe jest, niemal z założenia, maszyną do robienia dokładnie tego – zapewniając mózgowi wystarczającą stymulację, aby był zajęty, ale nigdy nie wystarczającą, aby się rozwijać. Obecna technologia została zaprojektowana tak, aby nie powodować tarcia. Stukamy, przesuwamy palcem i automatycznie poprawiamy. Jednak nawyk, o którym mówimy, wprowadza celowe, produktywne tarcie. Spowalnia „wprowadzanie” informacji, co paradoksalnie przyspiesza ich „zatrzymywanie” Badania przeprowadzone na najlepszych uniwersytetach sugerują, że ludzie, którzy praktykują ten nawyk, mogą syntetyzować złożone pomysły znacznie lepiej niż ci, którzy polegają na szybkich cyfrowych alternatywach.
Poznaj ten prosty nawyk na następnej stronie…