Neuronalna „droga na skróty” vs. droga na skróty
Współczesny mózg stał się bardzo dobry w outsourcingu. Urodziny mieszkają w telefonach. Listy zakupów znajdują się w aplikacjach. Wskazówki są wypowiadane na głos przez systemy nawigacyjne. Nawet nasze myśli są często szybko wpisywane, automatycznie poprawiane i przechowywane w miejscu, do którego możemy już nigdy nie zajrzeć. Wygoda jest oczywiście przydatna. Nikt nie musi udawać, że życie było lepsze, gdy o każdym spotkaniu trzeba było pamiętać ręcznie. Istnieje jednak różnica między ułatwianiem życia a usuwaniem zbyt wielu drobnych treningów umysłowych z dnia.
Mózg reaguje nie tylko na „duże” wyzwania. Reaguje również na zwykłe tarcia: wybór właściwego słowa, uporządkowanie myśli, zapamiętanie szczegółu, stworzenie planu lub połączenie pomysłu z czymś już znanym. National Institute on Aging twierdzi, że pozostawanie zaangażowanym umysłowo może wspierać zdrowie poznawcze, zwłaszcza gdy działania mają znaczenie lub wiążą się z nauką. Obrazowanie neurologiczne pokazuje, że kiedy angażujemy się w ten konkretny codzienny nawyk, aktywujemy złożoną sieć obejmującą korę motoryczną, układ wzrokowy i ośrodki językowe mózgu jednocześnie. Chodzi o neuroplastyczność, czyli innymi słowy, zmuszając mózg do koordynowania skomplikowanych ruchów fizycznych z abstrakcyjną myślą, tworzymy gęstsze ścieżki neuronowe, które pomagają nam zachować ostrość.
Ten nawyk jest interesujący, ponieważ nie jest dramatyczny, nie czuje się jak ćwiczenie i być może nawet nie wygląda imponująco, gdy go wykonujesz, ale dodaje pewnego rodzaju tarcia, które większość ekranów po cichu usuwa.
Czytaj dalej, aby dowiedzieć się więcej o tym, dlaczego mózgowi trudniej jest przechowywać informacje, które przychodzą mu z łatwością…