Susza spowodowała wyschnięcie jeziora i odsłoniła samochód zaginiony od 1971 roku – a potem szeryf otworzył bagażnik

Następnego dnia rano, o dziesiątej, Dale miała już nakaz przeszukania. Tess Romero, śledcza z państwowego laboratorium kryminalistycznego, zbadała starą czerwoną furgonetkę stojącą w szopie. Jej podwójne tylne koła były pokryte kurzem, a zderzak – rdzą. Pod nim znalazła ślady bladozielonej farby. Na placu powiatowym Tess porównała próbki z farbą pobraną z wgniecenia w sedanie Danny’ego. 

Wyniki wykazały cechy wskazujące na przeniesienie farby między pojazdami. „To wystarczy, by wzmocnić ten związek” – powiedziała do Dale’a. Odwrócił się w stronę zamkniętego bagażnika sedana, zastanawiając się, co Danny tam zostawił. Zanim zdążyli ruszyć dalej, zadzwonił jego telefon. 

Urzędnik hrabstwa przekazał złe wieści: adwokat Lyle’a uzyskał nadzwyczajny nakaz sądowy uniemożliwiający otwarcie bagażnika, argumentując, że jego zawartość może należeć do rodziny Hargrove’ów, ponieważ zaginiona wypłata pochodziła z ich tartaku. Dale zacisnął szczękę. Nawet po pięćdziesięciu pięciu latach prawda pozostawała wciąż poza zasięgiem. Rozprawa została wyznaczona na dziewiątą następnego ranka.