Susza spowodowała wyschnięcie jeziora i odsłoniła samochód zaginiony od 1971 roku – a potem szeryf otworzył bagażnik

Dale powoli podniósł pokrywę bagażnika, spodziewając się, że znajdzie tam błoto, stojącą wodę lub cokolwiek pozostało z życia porzuconego pod powierzchnią zbiornika. Wnętrze było wilgotne, ale pośrodku leżała szara płócienna torba bankowa, której zawartość chroniły warstwy szczelnie zamkniętego materiału. Mała mosiężna kłódka nadal zabezpieczała jej otwór. Tess sfotografowała bagażnik, po czym ostrożnie wyjęła torbę.

Sprawdziła szwy, sfotografowała zamek, a następnie przecięła płótno wzdłuż szwu, by nie uszkodzić zawartości. Tłum przycisnął się bliżej ogrodzenia, gdy je otworzyła. W środku znajdowały się ciasno spięte stosy banknotów, z których każdy był nadal owinięty papierowymi opaskami używanymi w 1971 roku. Tess przeliczyła pieniądze dwukrotnie, zanim podniosła wzrok. – Osiem tysięcy czterysta dolarów. Każdy dolar się zgadza. – June opadła na stojące obok składane krzesło, zakrywając usta obiema rękami. 

Earl wpatrywał się w torbę z niedowierzaniem. – On jej nigdy nie ukradł – wyszeptał. Obok płóciennej torby leżała jeszcze jedna torebka z ceraty. Dale ostrożnie ją otworzył i znalazł w niej grubą kopertę, której brzegi były pożółkłe, ale nienaruszone. Na przedniej stronie widniało znajome pismo Danny’ego. Adresat: sierżant Bell, Patrol Autostradowy stanu Oklahoma. Dale odwrócił kopertę. Pieczęć pozostała nienaruszona. Po drugiej stronie podwórza Lyle ściskał laskę tak mocno, że kostki palców zbladły. – Nie otwieraj tego listu, Dale – zawołał. Szeryf spojrzał na niego, po czym wsunął kciuk pod klapkę.