List był datowany na piątek, 11 czerwca 1971 roku. Gdy Tess robiła mu zdjęcie, Dale przeczytał, jak Lyle przez prawie dwa lata dopisywał do listy płac tartaku nieistniejących pracowników i przywłaszczał sobie ich wynagrodzenia. Danny skopiował księgi rachunkowe i planował przekazać dowody sierżantowi Bellowi. List kończył się słowami: „Jeśli coś mi się stanie, proszę, powiedz June, że starałem się postępować słusznie. Chciałem, żebyśmy mieli życie, z którego moglibyśmy być dumni”.
June zaczęła płakać. Earl spuścił głowę, a Lonnie wpatrywał się w odzyskane pieniądze. Po drugiej stronie podwórka Lyle zbladł. Godzinę później przyznał się do wszystkiego. Uderzył czerwonym pickupem w sedana Danny’ego w pobliżu rampy przy zbiorniku wodnym. Danny zdążył uciec, zanim Lyle zepchnął samochód z rampy do wody. Pieniądze wciąż były w środku, ale Lyle uznał, że była to cena, którą warto było zapłacić. Uważał, że dopóki wypłaty pozostaną ukryte, a Danny nigdy nie wróci, jego tajemnica pozostanie pogrzebana.
Gdy Danny biegł w stronę autostrady, Lyle wychylił się z kabiny swojej ciężarówki i krzyknął: „Lepiej trzymaj się z dala od Oklahomy! Jeśli kiedykolwiek tu wrócisz, twoja dziewczyna będzie następna! Sprawię, że zapłaci za wszystko, co zrobiłeś!” Danny obejrzał się przerażony, po czym biegł dalej. „Wiedział, do czego zdolna jest moja rodzina” – przyznał Lyle. „Nie miałem pojęcia, że zostawił ten list w bagażniku. Wierzyłem, że jeśli Danny nie wróci, nikt nigdy nie dowie się, co zrobiłem”.