Dale pozostał w swoim biurze długo po tym, jak pozostali rozeszli się do domów. List od Danny’ego leżał otwarty obok pocztówki z Arizony i po raz pierwszy te dwa dowody zdawały się opowiadać tę samą historię. Przerażony młody mężczyzna uciekł na zachód, pozostawiając jedyną kobietę, którą kiedykolwiek kochał, ponieważ wierzył, że powrót zrujnuje jej życie. Następnego dnia o ósmej rano Dale zaczął przeszukiwać rejestry publiczne w poszukiwaniu Daniela Price’a. Nazwisko to pojawiało się w kilku stanach, ale większość wpisów dotyczyła innych mężczyzn. W końcu znalazł wpis z małego miasteczka na pustyni w południowej Arizonie.
Daniel Price, urodzony w 1949 roku, przez czterdzieści lat pracował w lokalnym sklepie z artykułami żelaznymi i nie figurował w rejestrze małżeństw. Wiek się zgadzał, a miasto znajdowało się w pobliżu miejsca nadania pocztówki. Dale znalazł starą kartę zatrudnienia, w której jako miejsce urodzenia Daniela podano Oklahomę, co dało mu kolejny powód, by sądzić, że trafił na właściwą osobę. Znalazł numer telefonu i zadzwonił. Telefon zadzwonił sześć razy, po czym ostrożnie odebrał starszy mężczyzna. „Halo?” „Panie Price, nazywam się Dale Whitaker. Jestem szeryfem w Pruitt w Oklahomie. Znaleźliśmy pański samochód. Znaleźliśmy też listy płac. Znaleźliśmy też pański list do sierżanta Bella”.
W słuchawce zapadła cisza. Dale zastanawiał się, czy połączenie się zerwało, ale potem usłyszał drżący oddech. – Czy z June wszystko w porządku? – zapytał Danny. Dale rzucił okiem na pocztówkę leżącą na biurku. – Żyje, panie Price. Ma teraz siedemdziesiąt pięć lat. – Nastąpiła kolejna przerwa. – Słyszałem, że wyszła za mąż – szepnął Danny. – W 1974 roku przyszła kartka. Napisano w niej, że zaczęła nowe życie. Pomyślałem, że najlepiej będzie zostawić ją w spokoju. – Dale poczuł ucisk w gardle. – Nigdy nie wyszła za mąż, Danny. Przez te wszystkie lata czekała na prawdę.