Dale odwrócił się w stronę lawety i dał kierowcy znak, by ten zaczął. Wciągarka zaskrzypiała, gdy lina się napięła, ale samochód nie chciał się ruszyć. Przez kilka sekund nic się nie działo. Wtedy błoto pod podwoziem oderwało się z głębokim odgłosem ssania, a bladozielony sedan zaczął unosić się z dna jeziora. Szara woda wlewała się przez szczeliny w drzwiach, niosąc dziesiątki lat osadu na popękaną ziemię.
Gdy pojazd wysunął się całkowicie, wśród tłumu rozległ się szmer. Jego biały dach, zaokrąglone reflektory i chromowane zderzaki pasowały do zdjęcia, które ojciec Dale’a trzymał nad biurkiem. June stała obok z rękami splecionymi. Dale obszedł samochód od tyłu i przykucnął obok zderzaka. Coś w nim przykuło jego uwagę.
Blacha została wgnieciona do wewnątrz, pozostawiając szerokie, płaskie wgniecenie na środku. Dwie długie rysy przecinały rdzę, a na uszkodzonej powierzchni przylegały drobne plamki ciemnoczerwonej farby. Przesunął palcem w rękawiczce wzdłuż tych śladów. — Coś dużego uderzyło w ten samochód — powiedział. – Coś z czerwonym zderzakiem. – Kiedy wstał, zauważył Lyle’a Hargrove’a zmierzającego w stronę swojej furgonetki. Dale patrzył, jak odjeżdża.