Susza spowodowała wyschnięcie jeziora i odsłoniła samochód zaginiony od 1971 roku – a potem szeryf otworzył bagażnik

Earl przyglądał się stronie pasażera, gdy zauważył, że schowek na rękawiczki jest lekko przekrzywiony w ramie. Nacisnął kciukiem mały metalowy przycisk, a drzwiczki otworzyły się z suchym kliknięciem. W środku leżała cienka warstwa kurzu i kilka kruchych skrawków papieru. Z tyłu, zaklinowana pod deską rozdzielczą, znajdowała się mała brązowa torebka na tytoń, ciasno owinięta w ceratę. Podał ją Dale’owi, który ostrożnie poluzował wyblakłe wiązania. 

W środku znajdowała się stara papierowa książeczka z zapałkami, której krawędzie zmiękły z upływem czasu, ale która była w zadziwiająco dobrym stanie. Ktoś napisał ołówkiem pięć słów na wewnętrznej stronie okładki: Patrol Autostradowy Ardmore. Sierż. Bell. 19:00. June sięgnęła po nią. Gdy tylko ujrzała pismo, jej palce zaczęły drżeć. – To pismo Danny’ego – powiedziała. – Zawsze tak pisał. Każda litera pochylała się do przodu, jakby nie mogła się doczekać, by gdzieś dotrzeć. Dale ponownie przyjrzał się pudełku zapałek. 

Danny zniknął w piątek, a w liściku była mowa o spotkaniu z policją drogową. – Nie uciekł z pieniędzmi z wypłat, June – powiedział cicho Dale. – Jechał na policję. Podszedł do tylnej części sedana i zapukał kostkami palców w pokrywę bagażnika. Metal nie wydawał głuchiego dźwięku, lecz tępy, ciężki łomot. – Być może schował tam pieniądze i dowody przed spotkaniem z Bellem – powiedział Dale. – Jeśli mu przeszkodzono, mógł nigdy nie mieć okazji, by je stamtąd wyjąć.