Kurier zauważa, że na ganku starszego mężczyzny gromadzą się paczki – a potem słyszy pukanie

Corey nadal utrzymywał uprzejmy uśmiech, ale w jego oczach przemknął błysk niecierpliwości. „Jasne, stary. Zróbmy to.” Podpisał się po raz drugi. Danny nacisnął przycisk, przez co ekran całkowicie zgasł, i potrząsnął głową, udając irytację. „Ugh, awaria systemu. Standardową procedurą w przypadku takich usterek jest ręczne wpisanie pełnego imienia i nazwiska, numeru identyfikacyjnego oraz relacji z mieszkańcem.” 

Danny wyświetlił pusty formularz. „Jak brzmiało to nazwisko? Przepisz mi je literami?” „Vance. V-A-N-C-E” – odparł Corey, a jego głos przybrał napięty, sztywny ton. „Słuchaj, kierowco, trochę mi się spieszy. Nie możesz tego po prostu pominąć?” „Chciałbym móc, stary, ale dyspozytornia natychmiast sygnalizuje niezweryfikowane podpisy o wysokiej wartości” – odparł Danny, swobodnie wpisując każdą literę tak wolno, jak to tylko możliwe. „Jaki numer do ciebie zadzwonić? Na wypadek, gdyby bank musiał to zweryfikować?”

Corey zacisnął szczękę, a jego przyjazna postawa zaczęła się niebezpiecznie chwiać. „Nie mam czasu na wypełnianie całego kwestionariusza. Po prostu oddaj paczkę”. Danny nie drgnął, stojąc twarzą do Coreya i drzwi wejściowych, a wzrokiem obserwując koniec ulicy. „Już prawie skończyłem. Potrzebuję jeszcze tylko numeru twojego dowodu tożsamości”.