„Kupujący z korporacji wygrali publiczną aukcję” – ostrzegła Elena ponurym tonem. „Ostateczne przeniesienie tytułu własności nastąpi dokładnie za dwadzieścia cztery godziny. Gdy tylko przelew zostanie zrealizowany, nieruchomość zostanie prawnie utracona. Toczymy brutalny wyścig z czasem”. Sarah ogarnęła fala absolutnego przerażenia. „Czy możemy to powstrzymać?”
– Tylko jeśli jutro rano uda nam się udowodnić sędziemu, że Julian dopuścił się aktywnego, umyślnego oszustwa, podając fałszywy adres – odparła Elena. – Potrzebujemy konkretnego dowodu, że znał twoje rzeczywiste miejsce pobytu w trakcie trwania postępowania sądowego.
Sarah spędziła noc zamknięta w biurze Eleny, przeczesując jej cyfrowe archiwa, podczas gdy zegar nieubłaganie tykał. O 3:00 nad ranem, wyczerpana i załamana, znalazła swój cud. Odkryła serię wiadomości tekstowych, które Julian wysłał jej w trakcie trwania postępowania sądowego, w których wyraźnie wspominał o jej obecnym mieście i pracy. Był to niepodważalny dowód, że skłamał pod przysięgą. Mając jeszcze kilka godzin do dyspozycji, Elena pośpiesznie sporządziła projekt nakazu sądowego w trybie pilnym.