Sarah zawahała się, wyglądając nagle nieswojo, gdy spojrzała w dół na swój koszyk, wyraźnie zdając sobie sprawę, że wkroczyła na niebezpieczne terytorium. „Clara, przysięgam, że to był jego samochód. Miał dokładnie takie samo wgniecenie na tylnym zderzaku po wypadku zeszłej zimy. Widziałam jak prowadził, a na miejscu pasażera zdecydowanie siedziała kobieta
Clara stała zamrożona pośrodku jasno oświetlonej alejki, a szum otoczenia sklepu spożywczego nagle zamienił się w odległe brzęczenie. Zmusiła się do zachowania całkowicie neutralnego wyrazu twarzy, choć w gardle poczuła niesamowitą suchość. „Nie, musiałaś widzieć podobny samochód. Tom był ze mną w domu przez cały ranek. Dosłownie wyjechał prosto z naszego podjazdu o trzeciej”
„Jasne, jasne – wymamrotała szybko Sarah, a jej głos obniżył się o oktawę, gdy próbowała opanować narastające napięcie. „Miała ciemne włosy, więc całkowicie założyłam, że to ty. Prawdopodobnie był to klient lub ktoś z jego biura, kogo musiał podrzucić w drodze z miasta