Nastąpiła długa pauza. Ivy przesunęła torbę na ramieniu, po czym sięgnęła do niej. „Chcieliśmy ci podziękować – powiedziała. „Nie musieliście nic robić. Ale zrobiliście. Zauważyliście Andrew potrząsnął głową. „Każdy by to zrobił
„Nie – przerwała Riley. „Nie, nie zrobiłby tego. Próbowaliśmy powiedzieć o tym sprzedawcy w sklepie. Tylko wzruszył ramionami. Przeszliśmy nawet obok ochroniarza na dworcu autobusowym. Nawet na nas nie spojrzał. Ty… ty nas widziałeś”