Chwilę później wrócili do radiowozu, funkcjonariusze prowadzili ich delikatnie. Andrew stał tam, trzymając kopertę przy piersi. Patrzył, jak dziewczyny w końcu odjeżdżają w bezpiecznym kierunku, w kierunku domu. Po raz pierwszy od dłuższego czasu nie czuł się uwięziony. Nie czuł się niewidzialny.
Czuł się… użyteczny. Wsiadł do swojego starego samochodu, tego samego, który prawie nie chciał odpalić, i odetchnął głęboko. Tym razem, gdy przekręcił kluczyk, silnik ryknął bez wahania.