Rewelacje te sprawiły, że zaczęli się szamotać, a ich emocje były kłębowiskiem smutku, złości i dezorientacji. Kochali Evę głęboko i chcieli zatrzymać ją na zawsze, ale wiedzieli, że muszą postąpić właściwie. Eva należała do swojej prawdziwej rodziny i nie mogli zignorować poważnej niesprawiedliwości, która ją od nich oderwała.
Po nieprzespanej nocy kontemplacji i łzawych rozmów, Natalie i Adam postanowili zwrócić Evę jej rodzinie w Ugandzie. Decyzja ta zaważyła na ich sercach. Myśl o oddaniu dziecka, które pokochali jak własne, była prawie nie do zniesienia. Wiedzieli, że Eva prawdopodobnie będzie miała więcej możliwości na wygodne życie w domu, ale wiedzieli też, że nie mogą zignorować więzi między nią a jej biologiczną rodziną.