„Nie.” Wciął się delikatnie, ale stanowczo. „Postąpiłaś słusznie Zawahał się na sekundę, po czym dodał: „Słuchaj… jeśli cokolwiek będzie dziś nie tak, cokolwiek, zadzwoń do mnie. Natychmiast. Dobrze? Kayla przełknęła ciężko i skinęła głową. „Dobrze „I jeszcze jedno – dodał, zniżając głos. „Postaraj się zostać dziś na dole z Tommym. Na razie trzymaj drzwi na górę zamknięte
Przeszedł ją zimny dreszcz. Nie wyjaśnił dlaczego. Nie musiał. Kayla spędziła kilka pierwszych godzin, zmuszając się do zachowania spokoju dla dobra Tommy’ego, grając z nim w gry na dywanie, czytając bajki, pokazując mu, jak budować wyższe wieże z klocków. Ale jej uszy były wyczulone na każde skrzypnięcie, każdą zmianę w domu.