Nie wiedział, czego się spodziewał, wchodząc tego ranka do Hargrove Savings Bank. Czegoś prostego. Czegoś, co Margaret załatwiłaby w dwadzieścia minut. Zamiast tego siedział na tym samym krześle przez dwie godziny, podczas gdy lobby poruszało się wokół niego, jakby nie był jego częścią.
Próbował wszystkiego we właściwy sposób. Czekał. Był uprzejmy. Przeprosił za rzeczy, które nie były jego winą. Mężczyzna, z którym miał się spotkać, ani razu nie otworzył drzwi. Elias myślał, że wie, co oznacza cierpliwość. Zaczynał myśleć, że się mylił.
Wtedy to usłyszał. Imię jego żony. Imię jego farmy. Wypowiedziane nisko w holu przez kogoś, kto nie miał powodu, by je wypowiadać. Spojrzał w górę i dostrzegł dwie osoby, które szybko odwróciły wzrok, a na ich twarzach malowało się coś, czego nie potrafił nazwać, ale co wyczuwał z drugiego końca pokoju.