Taki, jaki wydaje osoba, która się spieszy, a osoba przed nią nie. Tch. Mały, ostry i nie dość wyraźny. Elias zebrał notatnik i kapelusz i wyprostował się, nie odwracając się, jego uszy były ciepłe. Uważnie przeczytał numer konta. Cindy pisała na klawiaturze. Spojrzała na ekran.
Jej brwi drgnęły – tylko nieznacznie, mała bruzda czegoś, co mogło być zmieszaniem lub ponowną kalibracją. „Panie Boone, wygląda na to, że konta rolnicze są zazwyczaj obsługiwane przez pana Petersa – jest na końcu korytarza, drugie drzwi po lewej. On będzie w lepszej sytuacji „Przyszedłem do pana Fitcha – powiedział Elias. „Kierownikiem. Jestem umówiony