Za każdym razem ciężar był dla niego zbyt duży. Zataczał się w połowie drogi powrotnej, zanim wiaderko przechyliło się i wyrzuciło zawartość do piasku na długo przed dotarciem do matki. Claire nie mogła się powstrzymać od obserwowania tego wysiłku, na wpół rozbawiona, na wpół przerażona bałaganem, podczas gdy matka chłopca kontynuowała pisanie na klawiaturze, zupełnie nieświadoma.
Podczas jednej z przerw chłopiec zatrzymał się w pobliżu ręcznika Claire. Spojrzał w dół na większe wiadro, którego używała do przechowywania kilku rzeczy, kremu do opalania, dodatkowej butelki wody i zwiniętego ręcznika, a jego oczy rozbłysły. „Przepraszam – powiedział niespodziewanie uprzejmym głosem – czy mógłbym pożyczyć twoje wiaderko? Chcę zrobić większy zamek z piasku”