Priya znalazła ich w ciągu godziny. Trzy dodatkowe kamery na wschodnim korytarzu, w kuchni i na głównej klatce schodowej, prowadzące do zewnętrznego adresu IP, którego Marcus nie rozpoznał. Marsh nie tylko zaprojektował problem. Obserwował Tytana i Marcusa na żywo. Obserwował każde nieudane rozwiązanie, nagrywał każdą prywatną rozmowę.
Marcus stał na korytarzu, obracając w dłoni kamerę – nie większą niż kciuk, wyciągniętą zza filaru. Myślał o każdej rozmowie, która się tu odbyła. Za każdym razem, gdy był bliski rozwiązania problemu i zawracał. Marsh słyszał każde słowo.