Marcus pomyślał o wyćwiczonym cieple Marsha – o jego dekadach. Pomyślał o manipulacji w kształcie żalu Catherine. Pomyślał o psie, który przejrzał to wszystko i po prostu kochał. Pomyślał o tym, ile go to kosztowało.
Program wystartował w marcu. Nazwisko Vasqueza widniało na budynku. Ramy Wren stanowiły fundację badawczą. Marcus uczestniczył w otwarciu po cichu, stojąc z tyłu. Obserwował Wren na podium – ubraną jak zawsze zbyt elegancko jak na tę okazję, katalogującą salę tymi szybkimi zielonymi oczami.