Komentarz pani Kline przylgnął do Julie przez cały dzień, cichy, ale nieustępliwy. Nie była nawet wypowiedziana z dramatyzmem – ot, przelotna uwaga przy skrzynce pocztowej – ale i tak utkwiła Julie pod skórą. Uśmiechała się podczas załatwiania spraw i wysyłania e-maili, podczas gdy to samo zdanie powtarzało się, za każdym razem ostrzejsze.
Wieczorem nie mogła już znieść niewiedzy. Wmawiała sobie, że kamera jest tam dla bezpieczeństwa, nic więcej, i że jedno szybkie sprawdzenie ją uspokoi. Kciukiem najechała na aplikację, zawahała się, a następnie nacisnęła przycisk odtwarzania, gdy jej żołądek się zacisnął.
Nagranie załadowało się, a serce Julie zwolniło, zanim jej umysł zdążył nadążyć. Coś w tym, co zobaczyła, nie tylko kłuło – to paliło. Żal stał się gorący, potem gniewny, aż poczuła, że jej krew wrze. Jak on mógł to zrobić?