Jej dom pojawił się przed nią jak obietnica i groźba. I wtedy go zobaczyła. Samochód na jej podjeździe. Nie jej. Ciemny sedan, który przez chwilę pracował na biegu jałowym, a potem cofnął, jakby wyczuł jej zbliżanie się. Żołądek Julii opadł tak gwałtownie, że poczuła smak kwasu. Samochód cofnął, skręcił i bez wahania przejechał obok niej.
Przez przednią szybę Julia dostrzegła kierowcę. Kobieta z włosami zaczesanymi do tyłu. Ciemna kurtka. Spokojna postawa. Obie ręce na kierownicy, jakby przestrzegała wszystkich zasad ruchu drogowego. Jakby właśnie nie rozerwała życia Julii na strzępy. Julia nacisnęła hamulec i siedziała oszołomiona, patrząc, jak sedan odjeżdża, jakby nic się nie stało. Minuta.