Kupował ubrania, których nie widziała na wyciągach z kart kredytowych, którymi zarządzała. Drogie. Potem przyszły samochody – najpierw leasingowane, a potem ponownie modernizowane, zanim atrament na ostatnim kontrakcie zdążył wyschnąć. Pożyczki pojawiły się tam, gdzie ich nie było. Krótkoterminowe, powiedział. Strategiczne. „Musisz wyglądać na odnoszącego sukcesy, aby odnieść sukces”
Alexis nie spanikowała. Zadawała pytania. Te spokojne. O to, dlaczego firma zaciągała nowe długi, skoro marże były już wąskie. O to, dlaczego osobiste wydatki były przekierowywane przez konta firmowe. O to, jak mieli planować szkołę Tylera, stabilność, przyszłość – skoro wszystko było naciągane dla pozorów.