Brian usiadł na piętach, dziecięcy bucik znalazł się w błocie obok niego, Cooper oddychał ciężko u jego boku i wpatrywał się w pudełko. Ktoś zakopał to celowo. I bez względu na to, do kogo należało, właśnie wylądowało na jego podwórku. Brian wniósł pudełko do środka i postawił je na kuchennym stole, całe w błocie. Cooper trzymał się tak blisko jego nogi, że Brian prawie potknął się o niego dwa razy.
Pod górnym światłem zawartość wyglądała jeszcze dziwniej. Szalik był mały, wyraźnie przeznaczony dla dziecka. Zdjęcia były posklejane w rogach, ale twarze wciąż były widoczne. Kobieta. Mężczyzna. Mały chłopiec. Na jednym zdjęciu cała trójka stała przed znacznie ładniejszym domem niż ten, uśmiechając się, jakby nigdy nic złego im się nie przytrafiło.