Impas został przerwany, gdy krzyk Nyli zabrzmiał ponownie, słaby, ale nieugięty. Sahara odwróciła się całkowicie w stronę skrzydła weterynaryjnego, ignorując karabiny, kamery i strach. Tłum wstrzymał oddech. W końcu szef opuścił rękę. „Wycofać się – mruknął. Broń zachwiała się, niedowierzanie falowało. Wbrew wszelkim rozkazom, litość trwała.
Strażnicy otworzyli bramę do skrzydła medycznego z walącymi sercami. Sahara prześlizgnęła się, kulejąc i patrząc przed siebie. W środku Nyla poruszyła się słabo, uszy jej zadrgały. Oczy sióstr spotkały się i Sahara znów jęknęła – cicho, drżąco. Nyla odpowiedziała najsłabszym echem życia. Ponowne spotkanie uciszyło Oakridge bardziej, niż kiedykolwiek mogłyby to zrobić karabiny.