Alan delikatnie położył kota w pobliżu kominka, owijając go szczelnie grubym kocem. Ciepło ognia wypełniło pokój, ale wydawało się, że niewiele pomogło kotu, którego oddech pozostał ciężki i płytki.
Alan patrzył bezradnie, jak stan kota wciąż się pogarsza, a jego niegdyś czujne oczy, teraz ledwo otwarte, migotały najdrobniejszymi oznakami życia. Ogarnął go strach przed utratą kota, myśl o jego śmierci po tym, jak dzielnie chronił szczenięta, była nie do zniesienia.