Gdy Julia siedziała w ciszy nocy, zastanawiała się nad swoją podróżą. Wspominała wybory, których dokonała, zarzuty, których doświadczyła i to, jak wszystko to dało jej nieoczekiwaną rodzinę. Patrząc na Lucy i Billy’ego śpiących spokojnie, była pewna, że zrobiłaby to wszystko jeszcze raz, gdyby musiała.
Ostatecznie Julii nie tylko udało się ochronić dzieci, które głęboko kochała, ale także delikatnie zaszczepiła w swojej społeczności lekcje empatii i zrozumienia. Pełna nadziei, aspirowała do wywołania zmian i wierzyła, że dzięki temu jej miasto stanie się lepszym, milszym miejscem.