Jej oczy opadły na podłogę. „Wstydziłam się go. A on… pisał do mnie listy z więzienia, ale nigdy nie odpowiadałam. Dwa miesiące temu zadzwonił. Odsiedział swój wyrok. Znalazł mnie. Spotkałam się z nim… cóż, ponieważ… byłam ciekawa, jak sądzę. W końcu był z krwi
Jej głos się zachwiał. „Powiedział mi, że ma raka. Zostało mu niewiele czasu. Nie mogłam tak po prostu odejść i nic nie zrobić. Sprowadziłam go tutaj. Nie powiedziałam ci, bo…” Zawahała się. „Bo myślałam, że to może zmienić to, jak mnie postrzegasz. Byliśmy tacy szczęśliwi z powodu ciąży. Nie chciałam tego zepsuć