Ethan sięgnął po jej dłoń i splótł swoje palce z jej. Pomógłbym ci, gdybym wiedział. Gdybym wiedział, co masz przy sobie. Tak się martwiłem, kiedy zniknęłaś, Lina. Spędziłem cały dzień zastanawiając się, co takiego zrobiłem, że tak mnie opuściłaś!
Uśmiechnęła się do niego smutno: – Przepraszam „Żadnych więcej sekretów, proszę. Tylko o to proszę – powiedział cicho. Przytaknęła. Wokół jej ust unosił się wyczerpany, kruchy uśmiech, ledwo dotykający jej warg. Jego kciuk przesunął się po jej kostkach, a dziecko poruszyło się w jego ramieniu.