W college’u grali razem w piłkę nożną i spędzili ostatnie piętnaście lat udając, że się nie starzeją. „Powiedz mi, że to nie jest związane z biznesem – powiedział Adrian. „Nie jest” Chwila przerwy. „To jest w jakiś sposób gorsze.” Jack spojrzał w stronę kuchni. Kubek Rosalind wciąż stał w zlewie. „Potrzebuję przysługi – powiedział. Po drugiej stronie przez chwilę panowała cisza.
Potem Adrian powiedział poważniej: „Jakiej przysługi?” Jack zachował prostotę. Nie wszystko. Tylko tyle. Porównanie DNA. Po cichu. Żadnej papierkowej roboty, chyba że musiała stać się papierkową robotą. Kiedy skończył, Adrian nie odezwał się od razu. Potem: „Jack…” „Wiem.” „To zły pomysł.” „Wiem.” Kolejna pauza. Potem niechętnie: „Masz obie próbki?” „Tak