Starszy szczeniak wydał z siebie cichy, urywany skowyt i szturchnął głowę mniejszego, jakby przypominając im, co tak naprawdę się liczy. Ethan odetchnął chwiejnie i spojrzał na pozostałych. „Musimy go wydostać. Teraz.” Funkcjonariusze z wydziału kontroli zwierząt już biegli, a ich sprzęt klekotał u ich boków.
Jeden zeskoczył obok niego, a drugi zawołał na peron: „Oczyścić linię! Nikt nie ruszy pociągu, dopóki nie skończymy!” Ethan uklęknął obok drżącego psa, trzymając ręce w górze, by pokazać, że nie ma złych zamiarów. „W porządku – wyszeptał. „Pomożemy twojemu bratu