Oficer obok Ethana pracował szybko, podważając nogę mniejszego szczeniaka z szyny. Uwięziony pies wrzasnął słabo, ale potem zwiotczał, wyczerpany. „W porządku – powiedział mężczyzna – mamy go Ethan delikatnie wziął malutkie ciałko na ręce, ledwo czując jego ciepło. Pierwszy szczeniak szczeknął raz, jakby chciał powiedzieć: Nie waż się go skrzywdzić.
Ethan spojrzał na drżącego pieska. „Ty też idziesz – powiedział cicho. I razem, mężczyzna i pies rozpoczęli desperacki bieg w kierunku furgonetki kontroli zwierząt, pozostawiając za sobą cichą stację pełną nieznajomych, którzy właśnie byli świadkami czegoś, czego nigdy nie zapomną.