„To ma sens, że jesteś bardzo czujna” – powiedziała łagodnie kobieta. „Wszystko dźwigasz teraz sama. Kiedy czujemy się niepewnie, nasze mózgi próbują przewidzieć niebezpieczeństwo, nawet jeśli go nie ma. Nie oznacza to, że dźwięki nie są prawdziwe – po prostu twoja reakcja na nie jest wzmocniona
lucy przytaknęła, zaskoczona ulgą, która pojawiła się w jej piersi. W takim ujęciu noce wydawały się mniej zbliżającym się upadkiem, a bardziej układanką stresu i okoliczności. Zgodziły się na małe kroki: lepszą rutynę snu, ograniczenie słuchania późno w nocy, uziemienie się, gdy dom się poruszył i westchnął.