Lucy usiadła na piętach, a pokój lekko się zakręcił. Wyobraziła sobie małe rączki ściskające konika w ciemności. Delikatnie wytarła małego konika czystą szmatką i położyła go na komodzie, na razie poza zasięgiem Emmy. Przedmiot zmienił jej rozumienie; dom zawierał czyjś strach, czyjeś oczekiwanie.
Harris, kiedy wrócił, odchrząknął cicho. „Wygląda na jakąś starą pryczę – powiedział. „Ludzie czasami budowali kryjówki w czasie wojny. Przemytnicy, ewakuowani, tego typu rzeczy Jego ton pozostał praktyczny, ale nie brzmiał na całkowicie niewzruszonego. „Będziemy musieli otworzyć trochę więcej, jeśli chcesz mieć dostęp