Lila ponownie wystąpiła naprzód, a Scout wiernie kroczył obok niej. Dziecko wyglądało teraz stabilniej, a jej milczenie było celowo zawieszone do odpowiedniego momentu. Merritt poczuła, jak w pokoju robi się ciaśniej, a w jej głosie dało się wyczuć niewypowiedziane zrozumienie, że coś ostatecznego czeka tuż przed nią.
„Lila – zaczął łagodnie Cooper – widziałaś Jacoba tamtej nocy, prawda? Dziewczyna skinęła głową. „I wyszedł przed pożarem? Kolejne przytaknięcie – proste, niewzruszone. Merritt zauważył spokój w jej oczach; pomyślał, że dzieci często pamiętają prawdy, które dorośli pomijają.