Scout ponownie opuścił głowę, nie spuszczając wzroku z dowodów. Sala sądowa czekała, wstrzymując sto oddechów jednocześnie. Merritt wyczuwał to, co wszyscy inni czuli, ale nie potrafili jeszcze nazwać – cienką, drżącą granicę między zbiegiem okoliczności a przyznaniem się do winy.
Komornik zaniósł zwęglony znacznik na środkowy stół, umieszczając go pod światłem sali sądowej. Jej metalowa powierzchnia była wypaczona, ale na tyle czytelna, że można było odczytać niewyraźne litery: Admin Acc….. Implikacja widocznego słowa była jasna.