Ruth, matka Sary, chorowała przez osiemnaście miesięcy, zanim zmarła. Diane natychmiast wkroczyła do akcji – lekarze, decyzje, papierkowa robota, każdy telefon, który trzeba było wykonać. Sarah była tą, która zostawała na złe noce. Dzieliły się bez dyskusji, instynktownie, jak oddychanie. Sarah założyła, że tworzą zgrany zespół.
To Sarah dowiedziała się, które programy Ruth lubiła w ostatnich tygodniach życia, to ona trzymała kubek, gdy jej ręce trzęsły się zbyt mocno, to ona spała na krześle obok łóżka, gdy noce były złe. Nie kwestionowała roli Diane ani swojej własnej. Do niedawna czuła się jak w miłości.