Sarah przestała odpowiadać na wiadomości od rodziny. Poszła do pracy, wróciła do domu i nie tłumaczyła się nikomu, ponieważ sama ledwo miała na to słowa. Tom trzymał ją za rękę wieczorami, nie wymagając rozmowy. Sherry dzwoniła co jakiś czas z aktualnymi informacjami, które zawsze sprowadzały się do tych samych dwóch słów: jeszcze nie.
Sąsiad wspomniał o samochodzie w poniedziałek rano, od niechcenia, przez płot – ciemny sedan, dwóch mężczyzn, zaparkowany na zewnątrz przez kilka dni z rzędu. Tego samego popołudnia koleżanka z pracy odciągnęła Sarę na bok i powiedziała, że ktoś dzwonił do biura z pytaniami na jej temat. Sarah pojechała do domu wiedząc i czując, że to zupełnie różne rzeczy.