Ruth zostawiła dom, konto oszczędnościowe i kolekcję biżuterii gromadzoną starannie przez czterdzieści lat – nic ekstrawaganckiego, ale każdy element wybrany, każdy element z historią. Diane została wykonawcą testamentu. I tak załatwiała wszystkie formalności, więc miało to sens. Sarah podpisała to, co jej podsunięto i poczuła ulgę.
Testament był prosty: równe udziały, minus koszty spadku, wypłacone po sprzedaży domu. Sarah przytakiwała czytaniu prawnika jak ktoś pod wodą. Pozwoliła Diane zarządzać wszystkim i całkowicie jej zaufała. To zaufanie będzie później kosztowne.