„Jechałeś tą trasą – moją trasą – powiedział powoli Vance. „Kradzionym samochodem, więc…? Liam skinął głową. „Część mnie miała nadzieję, że to ty mnie zatrzymasz – przyznał. „Część mnie miała nadzieję, że nikt tego nie zrobi. Tak czy inaczej, wiedziałem, że mój czas dobiegł końca
Vance spojrzał na kompas w swojej dłoni. Przez lata obwiniał się za to, że nie uchronił Adama przed ścieżką, którą wybrał. Słysząc to, zrozumiał, że Adam podjął ryzyko, którego Vance nie mógł kontrolować, kierowany przez ludzi, których jego ojciec nie znał.